Ψυχη δεν την αντεχω

Δεν υπάρχει τίποτα πάρα μονάχα η καθημερινή πραγματικότητα που μας ξεπερνά σε φαντασία και σε βουλιση.Υπαρχουμε για να δεχόμαστε τις βουλές της φύσης η κάτι ανώτερου που δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει η αν είναι φαντασία δική μας,που δεν γνωρίζομε γιατί ζούμε και που στην ουσία δεν ξέρουμε αν αυτή είναι η πραγματικότητα μας η κάτι άλλο που μας περιμένει μετά θάνατον όπως λέει η θρησκεία μας. Μας ζητάνε να υπομένομαι και να δεχθούμε το θάνατο σαν ευλογία και σαν Ελευθερία από τα γήινα Μα αν είναι έτσι γιατί ήμαστε εδώ; Είναι ένα είδος δοκιμής λένε οι πατέρες Δοκιμής σε τι; Αν είμαστε καλά παιδιά; Και ποιος νοιάζεστε ; Ο θεος. Μα ο Θεος ειναι ελευθερια ειναι αγαπη ειναι ελειμοσυνη εναι οτι δηποτε εκτος απο υλη και εμεις μοναχα υλη. Μας λενε οτι εχουμε και ψυχη μονο που η ψυχη ποναει ποναει πιο πολυ απο την υλη και εγω δεν την αντεχω.