Σαν τη καρδιά μας που λέει και Τσιτσάνης Μονάχα που δεν είναι Κυριακη.Σταλα στάλα στη καρδιά μας η βροχη γεμάτη ποίηση και ερωτισμό,ναι έρωτας! υπάρχει λοιπόν ΄.Αφου τον σκεπτόμαστε υπάρχει κάτι τέτοιες μέρες που η βροχή κτυπάει τα πλήκτρα στα ματόκλαδα της σκέψης μας που πα ει πίσω μακριά στα όνειρά της νιότης μας στα καθημερινά καρδιοκτύπια της ψυχής μας τότε που προσμεναμε γεμάτοι όρεξή να ταξιδέψουμε μακριά στο άπειρο του νου και της καρδιάς μας Τι όμορφα που ήταν τότε,πονεμένη εφηβεία μα όμορφη αν τη συγκρίνεις με το σήμερα Έφυγαν όλα δεν θα ξανάρθουν πια και αρνούμαι να τα αντικαταστήσω τάχα με τη γνώση και την αντοχή των χρόνων που κάλυψαν τα τότε για το σήμερα της καθημερινής μισαλλοδοξίας και της ατέλειωτης φλυαρίας της ξερόλας και του αυταρχησμου.Θεε μου ποση ατέλειωτη βλακεία κάθε μέρα πόση ατέλειωτη μονότονη φλυαρία του τιποτα.καθε μέρα να φαρμακώνει τη σκέψη μας και να λιανίζει το μυαλό μας κάθε μέρα κάθε μέρα,ατέλειωτοι οι φωστήρες στρατιές οι σωτήρες και εμείς να βουλιαζομε όλο και ποιο βαθιά στην ανυπαρξία μας αφήνοντας όλο και περισσότερο χώρο στο ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment